Petra, nalazi se u današnjem Jordanu, je svojevremeno bila glavni grad arapskog kraljevstva Nabatejaca, centar trgovine, odredište karavana, a razvoj grada nastavljen je i u doba Rimskog carstva. Grad je poznat po vodenim tunelima i kamenim strukturama uklesanim u stenu. Zapadnom svetu otkriven je tek 1812, nakon što ga je pronašao švajcarski istraživač Johan Ludvig Burhardt. Nalazi se na UNESCO-vom listi svetske baštine. Svoju najveću slavu doživeo je u prvom veku nove ere kada su njome vladali Rimljani koji su je smatrali tampon državom protiv Parta. Grad je sa tri strane istoka, zapada i juga bio neosvojiv. Usečen u stenu bio je sa svih strana opkoljen strmim liticama i u njega se ulazilo kroz krivudav i uzan prolaz. Grad je bio jedino mesto između Jordana i Centralne Arabije gde ne samo da je vode bilo u neograničenim količinama nego je ona svojom bistrinom uvek mamila. Ovdje su karavani iz Južne Arabije dobijali sveže zaprege kamila i novih goniča.Tako su Nabatejci stvorili važnu kariku u lancu trgovine od koje je južna Arabija živela. U toku prva dva veka nove ere pomorki put ka Indiji je postajao sve poznatiji, karavani su bili sve više skretali na sever ka Palmiri i Petra je tada počela da gubi svoj značaj. 105. godina n.e. bila je kobna za Petru kada joj je Rim pod Trajanovom upravom ukinuo njene privilegije ona je ostala skoro bez istorije.

L